دسته‌بندی نشده

انواع آنتی ژن ها

۱)آنتی ژن های باکتریال

عموما متشکل از چهار ساختمان اساسی آنتی ژنیک موجود برروی سطح باکتری هاست که عبارتند از دیواره سلولی ، کپسول، پیلی و فلاژل (تاژک) .

* دیواره ی سلولی باکتری های گرم مثبت عمدتاً از پپتید و گلیکان ساخته شده و دیواره ی سلولی باکتری های گرم منفی ، ساختمانی متشکل از پلی ساکارید، چربی و پروتئین دارا هستند و بیشتر آنتی ژنی سیته باکتری های گرم منفی مربوط به بخش پلی ساکاریدی آنهاست . لیپو پلی ساکارید این دیواره سمی بوده وبنام اندوتوکسین [۱] معروف است.

* کپسول باکتری ها می تواند آنهارا در مقابل فاگوسیتوز و سلول های ایمنی محافظت نماید و در طبیعت به دو فرم پلی ساکارید و پروتئین دیده می شود که کپسول های پلی ساکاریدی به علت وجود هگزوزآمین آنتی ژن های قوی بشمار می روند و آنتی بادی های ضد کپسول مسئول حفاظت حیوان در برابر این آنتی ژن می باشد.

* پیلی یا فیمبریا[۲] عبارت است از زوائد کوتاهی که برخی از باکتری های گرم منفی را پوشانده و در اتصال باکتری به سطوح بدن نقش دارند . آنتی بادی های ضد پیلی به علت ممانعت از اتصال باکتری ها به سلول های بدن ، نقش حفاظتی عمده ای به عهده دارند .

* فلاژل یا تاژک باکتری ها از پروتئین فلاژلین تشکیل شده که به علت عدم استحکام ساختمانی آنتی ژن قوی بشمار نمی آید مگر اینکه پلی مریزه گردد .

* آنتی ژن های دیواره سلولی را آنتی ژن O  (O-Ag)و آنتی ژن های کپسول را (K-Ag) و آنتی ژن های پیلی را (F-Ag) و آنتی ژن های فلاژل یا تاژک را آنتی ژن H (H-Ag) نیز می گویند .

گروه دیگری از آنتی ژن های باکتریال پروتئین های ترشحی یا اگزوتوکسین ها [۳]  هستند که شدیداً ایمونوژن بوده و سبب تولید آنتی بادی می گردند. با استفاده از فرمالین یا فرمالدئید می توان اگزوتوکسین ها را دناتوره کرده و در این حالت سمیت خود را از دست می دهند ولی قدرت آنتی ژنی سیته آنها باقی است و می توان از آنها برای واکسیناسیون استفاده کرد ، در این حالت این مواد را توکسوئید می نامند .

۲)آنتی ژن های ویروسی :

ویروسها ارگانیسم های داخل سلولی اجباری و بسیار کوچک هستند که از یک مولکول اسید نوکلئیک در مرکز ولایه ای از واحد های تکرار شونده پروتئینی در اطراف تشکیل شده اند ، لایه پروتئینی را کپسید نامیده و واحدهای تشکیل دهنده آن کپسومر گفته می شود ، پروتئین های کپسید آنتی ژن های خوبی بوده و دارای قدرت زیادی در القا آنتی بادی می باشد . همچنین بعضی از ویروسها توسط لایه ای بنام پوسته خارجی یا پوشش [۴]  پوشیده می شود که از لیپو پروتئین تشکیل شده و دارای قدرت آنتی ژنی می باشد . همچنین پروتئین های مختلفی که به دستور ویروس در سلول ها ساخته می شود می توانند نقش آنتی ژنی داشته باشد .

۳) آنتی ژن های سطح سلولی :

به دو گروه عمده تقسیم می شوند ، ۱) آنتی ژن های موجود بر روی گلبول های قرمز که بنام آنتی ژن های گروه خونی معروفند و در انتقال خون اهمیت دارند ۲) آنتی ژن های سطح سلول های هسته دار ، که آنتی ژن های سازگاری بافتی خوانده شده و اهمیت آنها در عمل دفع پیوند است .

 

۴) اتو آنتی ژن ها یا آنتی ژن های خودی :

در برخی شرایط بخصوص در برابر آنتی ژن های خودی ممکن است که سیستم ایمنی تحریک شده و آنتی بادی یا لنفوسیت حساس تولید شود . در این صورت بیماری های خود ایمنی بوجود می آید مثالهای متعددی در این مورد در قسمت بیماری های اتوایمیون گفته خواهد شد ولی بطور نمونه اتو آنتی ژن های مهم مانند برخی از هورمون ها (تیروگلبولین) برخی از اجزای ساختمانی مثل غشای پایه ، برخی از لیپیدهای پیچیده مثل میلین اعصاب ، اجزای داخلی سلولی مانند پروتئین های میتوکندری ، اسیدهای نوکلئیک و بـرخی از گیرنده ها در غشــــای سلول بخصوص گیرنده های هورمونی می باشند.

* نکته : شاخص های آنتی ژنیک یا اپی توپ ها را براساس اینکه در سیستم ایمنی میزبان ایجاد پاسخ کنند یا خیر به دو دسته تقسیم می کنند یکی شاخص های فعال که باعث ایجاد پاسخ شوند و دیگری شاخص های پنهان که معمولا عرضه نشده و بصورت نهفته باقی می مانند و موجب تحریک پاسخ نمی گردند مگر در شرایط خاص . مجموع  شاخص های فعال و پنهان مولکول را ظرفیت کلی می نامند و واکنش سیستم ایمنی افراد مختلف در مقابل اپی توپ های مختلف می تواند متفاوت باشد. برای مثال یک فرد ممکن است نسبت به برخی شاخص ها پاسخ دهد و نسبت به برخی دیگر دچار تحمل یا تولرانس گردد و از همین نکته مفهوم غالبیت ایمنی زائی [۵] در شاخص ها مطرح می گردد .

برچسب ها
مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

1 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
بستن